Witajcie.

Witam. 
To może kilka słów o mnie.

Kim jestem, pewnie się zastanawiacie

Ale Wam nie powiem

Lecz takim dziwnym wierszykiem

Dla Was się zapowiem:

Było kiedyś dziecko małe,  które chętnie się bawiło

Lecz dorosło, ciut dojrzało i sens życia gdzieś zgubiło 

Czy odnajdziesz jej dzieciństwo,  utracony uśmiech radość?  

Spójrz w jej oczy, dostrzeż słowa 'Proszę,  chodź w mym sercu zagość'

Ta dziewczynka jest samotna i nie jeden raz zdradzona

Spraw by do jej serca znów została ufność przywrócona.

Przedstawiać się będę jako Evi/Devon. 
Jeśli chodzi o bloga, chciałabym zamieszczać tu to, co mój szalony umysł stworzy, tak, by Ci, którzy chcą, i których to interesuje mogli przeczytać kiedy będą mieli czas. Aktualnie będę dodawać same utwory, które nazywam swoimi wierszami, aczkolwiek osoba, która się zna na tym zapewne nie określiłaby ich tak.
Jeśli najdzie mnie wena na napisanie opowiadania, które mam zamiar od jakiegoś czasu napisać również się tu znajdzie.
Ostrzegam, że niektóre wiersze są z teraźniejszego okresu, a inne z czasów kiedy miałam zaledwie 12-13 lat, więc może być spory rozrzut nie tylko tematyczny, ale również stylowy.
Jestem wrażliwa jak nazwa bloga wskazuje, ale przyjmę każdą krytykę jeśli będzie konstruktywna. Za komentarze typu: 'Do dupy' 'Weź się z tym schowaj' i inne infantylne treści dziękuję,będą one prawdopodobnie usuwane, a ich nadawcy blokowani. Nikt nie zmusza Was do czytania tego co napisałam. Jeśli coś Ci się nie podoba to w górnym prawym rogu jest śliczny guziczek z literką 'x' możesz go bez problemu kliknąć. To chyba na tyle jak na początek. 

Dziękuję za uwagę i pozdrawiam,
Evi.